Miłość splamiona atramentem.

Chłodna bryza z nad morza delikatnie muskała twarz z trzydniowym zarostem i spękane usta wysokiego mężczyzny odzianego w białą koszulę i stare dżinsy. Przemierzając piaszczystą plażę cieszył się chwilowo dobrą pogodą, którą zaraz mogła przegonić gwałtowna burza wisząca w powietrzu. Brunet się tego nie obawiał, nie szukał schronienia nie biegł do ciepłego domu bo wiedział, że w raz z deszczem na ziemię schodzą anioły. 

Serce wybiera pierwsze.

Ten dom zawsze mnie przerażał. Wiecznie zasłonięte okna, drzwi, które się nie otwierają od kilku lat. Mimo wszystko najdziwniejszy w tym domostwie jest właściciel.

Dziewczyny są głupie.

Witamy w Seulu! Miasto wypełnione turystami, marzeniami oraz straconymi nadziejami. Zdarza się też miłość lecz rzadko prawdziwa.